,,Antek ji jaskółki’’
Nó widzita jak tan czas lejci- łod naszygo łostatniygo spotkania mninył rok ji znówki żam só ło rok starsze. Powjita: starsze ji móndrzejsze – łobjicanki cacanki a gupsiamu radość. Myśla, że to wcale niy je prawda, bo ta nasza szkólna ma tyla roków a nic nie wji – bo cióngle nas knapów pyta ji pyta.
Zawczory zapytała Antka co wji ło jaskółkach a łón gada tak: só to srodze móndre ptaki, bo łodlatujó, kedy jano zaczyna sia rok szkólny.
Jo jo- łón by pewnie tyż zes tami jaskółkami polecjiał. Nó, niy jano łón taki zgnilec, jinksze knapy tyż zgnilóny- a brojne ….. Same zjadowjanie zes tymi knabasami. Nó dziywuchy tyż niy lepsze, ale nasza szkólna niy dawa só grać po gilónie. Zawdy gada: co za wiela to niy zdrowo’’ ji eszcze ,,co Jaś sia nałuczy to Jan potrafić bandzie’’ ji to chyba je prawda, bo wew robocie bandzie jak znalaz - chatko porachować wjela ( w znaczeniu ile) euro da za nasza ciażka charówka.
Nó, ale co wóm banda gadać- za wiela ji tak niy dostanieta, to lepsi wóm zaśpsiwóm.
Wioletta Grzemska
| następna » |
|---|
