Zaduszki II
Jesiań, ziómb i pluchna, a jak słońce, to i przymrózki. Uż ze dwa tygodmie ludzie cióngnó na smantarz . Wyrywajó zielsko i stare kwsiaty, hakrujó, grabjó, szorujó kamnianie, żeby na kóniec obłożyć groby jaglijó, ustrojić kwsiastami, położyć mechowe syrca i wiónki, zapalić śwyczki i zmówjić "wieczny odpoczynek". A na tan jedan dziań wew roku wszyści odśwantnie obute stojó przy grobach swojych bliskych i czekajó na ksiandza, żebyte groby i jych pokropsił. I może bez całki ten czas nie zmówjó ani jedny "zdrowaśki" czy "wiecznygo odpoczynku", jano patrzó na tan grób abo może i całkam na ludziów, jak só obute, jak se ze sobó gadajó , jak sia śmniejó. Te wej majó grób fejn ustrojóny, a te wej deli se zrobjić psiankny kamniań, pewnieć jych to walnygo kosztowało, te zaś jano taka kistka se zbjyli i trochy jaglijó obłożyli, i jano proste śwyczki paló. A tak rychtyk powiydzta, co je ważne: tan psiankny kamniań, ta dekoracyja, czy wej te zdrowaśki? A insze? Modló sia skrómnie i cicho. Óni wiedzó, że najbardzi tym co pomerli je potrzyb modlynie sia jejych a dusza, a niy bogate wiónki czy śwyce. Modló sia tedy o tych swojych bliskych, co tamój leżó i za tych zapómniónych. A może i za Ruskych (bo to też bliżnie ), chtórnym za tan prosty krzyż postawiyli gwiazda. Bo wej tak se myśla: stare ludzie, co wej pamniantajó tamte czasy, to może do dziś ni mogó im wiele krzywdów wybaczyć, ale młode? Mogliby choc raz tan "wieczny odpoczynek" zmówjić. Toć mniandzy Mniamcami byli przecie tyż dobre ludzie. A my przecie mómy i wrogam wybaczyć. Tego nas nauczył sóm Pam Jezus. Może tedy chtóran z Was zapali jaka śwyczka na ruskim abo mniamnieckim grobje i zmówji jaka zdrowaśka?
| « poprzednia | następna » |
|---|
