Starogardzkie chłopy
Szumni woda, szumni, po kamnianiach brzanczy,
starogardzkie chłopcy szukajó psianiandzy.
Szukajó, szukajó, samni nic niy majó,
jedan łod drugiygo buksów pożyczajó.
Pożycz mnie, ach pożycz, drogi przyjacielu,
łoddóm ci jich zara po mojim weselu.
Kupsiył sobie buty na to wielke śwanto,
poszed do kościoła, wylazła mu psianta.
Stryfle ma na nogach, niy wie kedy prane,
boji sia zdyjmować, bo uż só złómane.
kapelusz na bakier, w koło niego dziury,
eszczy to niy jego, jano Antka z góry.
Sznoptuch ma w kieszeni, siedam lat niy prany,
eszczy to niy jego, jano łod Cygana.
Zygarek w kieszani z bulwy je zrobióny,
eszczy to niy jego, jano łukradzióny.
Jak sie go chtoś pyta, chtóra je godzina,
łoch, przepraszóm bardzo, pankła mnie sprynżyna.
Knapy, nasze knapy, my sia z was śmniejymy,
chodĽta bliży dó nas, to potańcujymy.
| « poprzednia | następna » |
|---|
